Als het verstand de functie van het gevoel overneemt.

 

Even in het kort een paar filosofische stellingen waar vanuit deze elementaire filosofie zich heeft ontwikkeld.

1. Het gevoelscentrum van de mens, is de 'poort' waardoor waarneming binnenkomt.

2. Waarnemen is ontmoeten hoe dan ook.

3. De mens denkt hoe daarmee om te gaan.

4. Dat denken is gereedschap van de mens om zich te kunnen handhaven.

5. Eerst Gevoel dan denken.

6.  Angst zonder aanwijsbare feiten, maakt onzeker tot en met gek.

7. De mens heeft het ' gereedschap’ denken om het gevoel een plaats te geven.

Er ontstaat een standpunt of zo u wilt een ' bedenksel '.

Niets mis mee, maar wel als het ‘bedenksel ' gevoel gaat vervangen. De mens gaat dan in dat ' bedenksel ' geloven door het te rechtvaardigen tot een zogenaamde onwrikbare waarheid uit angst voor het onbekende of de toekomst.

8. Waarheid bestaat uitsluitend als zijnde onderweg en dus aan permanente verandering onderhevig.

9. Het ' bedenksel ' kan grote vormen aannemen zoals de historie ons laat zien.

10  Alles wat zich aan ons openbaart uit het oneindige, zoals bijvoorbeeld een nieuw subatomair deeltje in de deeltjesversneller te Cern, wordt op dat moment per definitie relatief . Gaat zich dus verhouden met de werkelijkheid (derde dimensie) die plaats vindt, onderweg is (net als klank b.v.)

11. Laten we het omdraaien, de dood is het fundament van het leven. We staan op uit de dood door geboorte en gaan weer terug in de dood door te sterven. Twee zekerheden die niet te ontkennen zijn.

 

De vraag waarom we er zijn en waarom alles er is, is een doodlopende vraag.

 

Omdraaien dus die vraag en accepteren dat we leven en dat is ook een zekerheid, naast dat we zullen sterven.. Zo wordt denken noodzakelijk gereduceerd tot onmisbaar gereedschap voor de mens om te zijn, niet meer en niet minder.

Het komt er op neer dat mensen met hun denkvermogen de fout in gaan te willen weten waarom en niet beseffen dat dat willen weten gebaseerd is op angst voor ' zojuist nu en straks'.

Die ANGST komt neer op ANGST VOOR DE VRIJHEID.

 

De mogelijke oplossing is dat dat ANGST DENKEN wordt gerelativeerd.

 

 

ONTMOETEN.

 

Relativeren bevrijdt ons van valse denkbeelden en laat ons terug keren naar de vrijheid van onze persoonlijke keuze. Belangrijk tot overleven van de gehele mensheid is dan de moed te hebben die  persoonlijke keuze  te toetsen aan andere denkbeelden en zo deze denkbeelden te delen en daarmee bij te dragen aan de ontwikkeling van het menselijk denken en -bestaan.

Grote woorden, maar leven is aanvaarden dat de dood  leven mogelijk maakt. God, of  liever het Permanent Scheppend Principe, is vanuit de dood , oneindig en absoluut. Leven is eigenlijk, gezien vanuit de inmiddels verkregen wetenschappelijke inzichten, een opsplitsing van het absoluut oneindige in Tijd en Ruimte. Zo ontstaat de onuitputtelijke diversiteit van de werkelijkheid.

 

Zijn TIJD en RUIMTE de 0-len en 1-nen van  GOD of het Permanent Scheppend Principe?

 

Een vraag die vanuit onze werkelijkheid niet te beantwoorden is maar wel tot besef kan leiden dat die werkelijkheid permanent onderweg is en zich ontwikkelt.

Eigenlijk een alomvattend Kunstwerk van sterren materiaal. Geïnspireerd door het scheppend principe. zie http://www.hendrikplanting.nl/pagina3.html

 

                          Sophie, vrouwelijke alter ego van Hendrik J. M. Planting

 

Die ene toon die je laat klinken, zal uitsterven als je niet op haar reageert.

Doe je dat wel dan zal blijken

welke muziek zij in zich draagt.

 

Bij de gratie van de STILTE

Is er dan die tonen reeks.

Waarbij Harmonie zich wel laat vinden in dat oneindige moment.

              Hendrik Planting

Reageer naar Sophie@filosoferen.nl

 

 

 

 

 

 

www.lerenfilosoferen.nl

 

Link naar  beeldend kunstenaar

Hendrik Planting

 

www.jongefilosofen.tk

 

www.linkpaginas.nl

 

klankexpressionisten.nl

 

wetenschapsagenda

Pag.1 Inleiding   Pag. 2 over tijd en ruimte   Pag.3  Anders gezegd  Pag.4 Teken cursus   Pag. 5 Zondeval   Pag. 6 Over kunst

filosoferen

Elementaire filosofie.

Een gedachtengang over

ONTMOETEN.

Een mens is een deel van het geheel dat wij universum noemen, een deel , dat

begrensd is door ruimte en tijd.

Hij ervaart zichzelf, zijn gedachten en gevoelens, als iets wat hem van alle anderen scheidt - een soort zintuiglijke illusie van het bewustzijn.

 

Deze illusie is voor ons als een gevangenis en beperkt ons tot

onze persoonlijke belangen en tot de liefde voor een beperkt aantal mensen.

 

Uit deze gevangenis kunnen we ons bevrijden door in ons medegevoel

alle levende wezens en de gehele natuur

in haar schoonheid in te sluiten.

 

Alleen al in het streven ernaar zit een deel der bevrijding

en een grondslag voor onze innerlijke zekerheid.

 

Albert Einstein wetenschapper van de 20e eeuw.